صفحه اصلی
loading...
 
 
 

شهرک دارخوئین


به روایت : حاج حسین رضایی
زمانی که جنگ تحمیلی عراق علیه ایران شروع شد و به استان خوزستان که یکی از استان های هم مرز با عراق بود، حمله شد، رزمندگان اسلام از سراسر کشور برای مقابله با تهاجم گسترده دشمن به استان خوزستان عزیمت نمودند که این حجم نیرو نیاز به مقرهای متعدد جهت استقرار، آموزش، تسلیح، سازماندهی و اجرای ماموریتهای محوله داشتند. و به دلیل حمله پیش بینی نشده دشمن و نبود پادگان و مقرهای نظامی مورد نیاز در این استان، از بعضی مدارس، دانشگاها و بعضی از مکانهای دولتی استفاده گردید. که نیروهای اعزامی از استان اصفهان ابتدا در ساختمان ژاندارمری دارخویین مستقر شدند. سپس با توجه به شرایط فوق در مجموعه مسکونی نیروگاه انرژی اتمی دارخویین در 45 کیلومتری جاده اهواز-آبادان مستقر شدند، که این مقر بعدها شهرک دارخویین، مقر عقبه لشکر امام حسین(ع) نام گرفت. در این شهرک چون خانه های آن چوبی بود و رزمندگان مستقر در شهرک نیاز به جایی که از نظر استحکام و امنیت بهتر باشد داشتند، به این فکر افتادند که کنار هر خانه ای، سنگری ساخته شود که امنیت کافی در این مقر با این اوصاف، رزمندگان مستقر شدند، تصمیم گرفتند که نمازخانه ای جهت انجام برنامه های مذهبی و نمازهای جماعت احداث نمایند. لذا اولین نمازخانه ای که در شهرک دارخویین احداث شد، مسجد حضرت امیرالمؤمنین (ع) بود. به مرور زمان که رزمندگان لشکر امام حسین(ع) و به تبع آن گردانها و واحدهای لشکر زیاد شدند، فرماندهان به این نتیجه رسیدند که حسینیه ای که حداقل 10000 هزار نفر نیرو در خود جای دهد، احداث نمایند. لذا تصمیم گرفته شد که خود برادران عزیزی که در این مقر بودند به عنوان کارگر وبنا این حسینیه را، احداث نمایند و هیچ نیازی به پیمانکار خارج از لشکر نباشد و حسینیه 14 معصوم (ع) در لشکر امام حسین(ع) بدین طریق بر پا شد در طول 8 سال دفاع مقدس، بالغ بر 10000 نفر از شهدای لشکر امام حسین (ع) در این حسینیه عبادت کردند و نماز شبها خواندند.
بعد از قطعنامه 598، قرار شد که شهرک دارخویین را به سازمان انرژی اتمی برگردانند، اگرچه رزمندگان دلاور لشکر 14 امام حسین(ع) با این قضیه مخالف بودند و پیگیریهای بسیار زیادی نیز در خصوص تحویل ندادن این شهرک، صورت گرفت، ولی مسئولین وقت کشور به خاطر اینکه انرژی اتمی کارش را از سر بگیرد، خواهان تحویل شهرک بودند لذا آن زمانی که قرار شد شهرک دارخویین را تحویل بدهیم، برادران رزمنده لشکر داخل سنگرها گریه می کردند و خاطره شهدای عزیز را که در کنارشان شهید شده بودند، هرگز فراموش نمی کردند. آن روز برای بچه های لشکر روزی فراموش نشدنی بود.
شهرکی که یادگار حاج حسین خرازی، شهید ردانی پور، شهید عرب، شهید موحد دوست، شهید حبیب الهی، شهید قوچانی و 13000 شهید لشکر امام حسین(ع) بود، هرگز راضی نمی شدند این شهرک را ترک بکنند ولی کار به جایی رسید که به ناچار فرمانده وقت لشکر تصمیم به تخلیه و تحویل شهرک دارخویین به سازمان شد.

مطلب بعدی »