صفحه اصلی
loading...
 
 
 

اینجا درست مرز سکوت و ترانه است

پنجشنبه 11 دی 1348
تاریخ با حضور تو تکرار می شود وقتی عقاب حادثه بیدار می شود از پشت نخل های تنومند روزگار خورشید عاشقانه پدیدار می شود اینجا درست مرز سکوت و ترانه است بی تو تمام…

اشک جدا، چشم جدا

پنجشنبه 11 دی 1348
بی شما بر سر ما خاک عزا می ریزد آسمانی که شما و دل ما می ریزد در کویر دل ما بارش ابری نگرفت ابر از گوشه ی چشمان شما می ریزد گر چه تاریخ جلو آمده اما اینجا خونتان…

هفت سین جبهه

پنجشنبه 11 دی 1348
بچه ها تحویل سال یادش بخیر شلمچه چیده بودیم تو سفره سربند و یک سرنیزه بچه ها خیلی گشتن تو جبهه سیب نداشتیم بجای سیب تو سفره کمپوتشو گذاشتیم تو اون سفره…

اتل متل انقلاب

پنجشنبه 11 دی 1348
اتل متل انقلاب یه قصه خوب و ناب یه مرد آسمونی با لشگر ایرونی رفتن به جنگ دیوا با پیرا و جوونا شاخ دیو و شكستن دست و پاهاشو بستن بچه دیو فرار كرد دیو بزرگ و خار كرد…

چفیه از روز ازل مظلوم بود

پنجشنبه 11 دی 1348
خفته بودم مرز دریای بلور موج زد، پاهای من شد خیس نور از کرانها بوی توفان می وزید بوی خون با عطر ریحان می وزید خواب دیدم یک نفر فریاد زد چفیه را در من دوباره داد زد…

به یاد شهید حاج همت

پنجشنبه 11 دی 1348
در این عرصه چون حاج همت کجاست که در هر سجودش قیامی به پاست به هر عرصه مرد خطر همت است بر آتش زده بال و پر همت است حماسی دل و شرزه و بی قرار خطر پوی و شوریده سر همت…

بوسه بر خاک راه شهدا

پنجشنبه 11 دی 1348
من سرخی خاک جبهه ها را بوسم خاک ره مردان خدا را بوسم بوسد چو امام دست و بازوی مرا من خاک شوم دست امام مقتدا را بوسم دو چشم تیز بینم را مبندید که تا مردم ببینند چشم…

گفتم به کجا، گفت صدایم کردند

پنجشنبه 11 دی 1348
خوش آن سری که در آن بود هوای حسین خوش آندمی که در آن بود ولای حسین خوش آن تنی که بکوی حسین سپارد جان خوش آن بدن که شود خاک پای حسین من که مهمان حسینم در جنان جانباز…

بی‌تو ما همسفر قافله‌ی پاییزیم

پنجشنبه 11 دی 1348
بی‌تو ما همسفر قافله‌ی پاییزیم مثل خروشید لب بام غروب‌انگیزیم بی‌تو بر شانه‌ی پرشورترین خاطره‌ها كنج تنهایی‌مان، خون جگر می‌ریزیم نازنین ! قلب تو هر چند شكست…

کوچ سرخ

پنجشنبه 11 دی 1348
نگاه پنجره ها بود و كوچ سرخ كبوتر و آسمان همه درداغ آفتاب شناور چه دست های سیاهی كه دیو شوم برانگیخت به انهدام پرنده، به قتل عام صنوبر پرنده پر زد و تا فرصت همیشه…