عبدالجبار ناصری، فرزند محمد و زینب، در یکم خرداد ماه سال 1342 در ناصریه عراق متولد شد. او تا مقطع دیپلم درس خواند.

اوقات فراغت را در کتابخانه ی مسجد و به خواندن کتاب می گذراند . و دیگران راهم تشویق به خواندن کتاب در مسجد می نمود. به مسجد می رفت و نماز را به جماعت می خواند . نماز شبش ترک نمی شد. به دیگران هم سفارش می کرد.

با شروع جنگ تحمیلی، در بیست سالگی، از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خمینی شهر، عازم جبهه های حق علیه باطل شد. حدود 84 ماه در جبهه حضور داشت. در لشکر بدر مجاهدین عراق، فرمانده گردان بود و یک بار در جبهه مجروح شد.

عبدالجبار ناصری در 70/2/25 در عملیات مرصاد به شهادت رسید.

 

فرازی از وصیت نامه شهید

پدر و مادر عزیز، اگر خداوند برای ما قسمت نکرده است که با هم در این دنیای فانی دیداری داشته باشیم، چیزی نمی خواهم جز دیداری در سایه ی خداوند و در بهشت گسترده ی او، در کنار پیامبر(ص) بزرگوار و اهل بیت(عیهم السلام) او باشیم و من تسبیح و تقدیس خدا را می نمایم و از او درخواست مغفرت و گذشت و عفو دارم، از گناهانی که در ذمه ی من می باشد و از حقی که شما بر من دارید و من آن را ادا نکرده ام. امیدوارم که از من راضی باشید . همسر عزیزم، همواره مانند مومنانی که در راه و مسیر زینب (س) هستند باشی و به یاد داشته باشی که چگونه صابر ماند هنگامی که برادران خود را در کربلا شهید دید. زمانی که فرزندم به دنیا آمد به او یاد بده که چگونه در راه صالحین و بزرگواران بماند. به او کلمه حسین(ع) را یاد بده تا همیشه بگوید و به او یاد آوری کن که پدرت شهید شده است.