در شهر شيراز رسم بود علماي برجسته
براي شهدا تلقين بخوانند. آن شب قبل از خواب احساس عجيبي داشتم. روز بعد وقتي وارد
قبر شدم، در چهرهي شهيد (1) حالت تبسمي احساس كردم. زمانيكه نام مبارك صاحب
الزمان (عج) را آوردم، انگار جاني تازه به بدن شهيد مراجعت كرد، چون به احترام نام
امام زمان (عج) سرش را خم كرد، به نحوي كه سر او تا روي سينه خم شد و دوباره به
حالت اوليه برگشت.
حالم منقلب شد. اشك از چشمانم جاري گشت. انگار امام زمان (عج) در زمان تدفين او
حضور داشت. با مشاهدهي اين حالت مردم مرا از قبر بيرون آوردند، و علت گريهام را
پرسيدند؛ فقط توانستم بگويم: اگر صحنههايي را كه من ديدم، شما هم ميديد. مثل من
نميتوانستيد تلقين شهيد را ادامه دهيد. كسي ديگر تلقين شهيد را بخواند.
1_ شهيد احمد خادمالحسيني
منبع :كتاب لحظه هاي آسماني - صفحه: 5
راوي : حجة الاسلام طوبائي
