محمد علیجانی، چهارمین فرزند رمضان و آغابتول جزینی، در سال 1331 در روستای احمدآباد شهرستان درچه اصفهان متولد شد.
محمد دوران ابتدایی را در مدرسه جلالیه روستا آغاز کرد . او درس و تکلیفش را به خوبی انجام می داد وعلاقه زیادی به تحصیل داشت . در اوقات فراغت به پدرش در کارهای مزرعه کمک می کرد.
پس از اینکه دوران ابتدایی را با موفقیت سپری کرد، در مدرسه راهنمایی شبانه مشغول تحصیل شد. پس از گرفتن سیکل برای تأمین مخارج زندگی ترک تحصیل نمود و به کشاورزی و د امداری و نیز در کارخانه بافندگی به کار پرداخت.
چند بار به هنگام پخش اعلامیه و شرکت در جلسات سیاسی و مذهبی دستگیر شد و پس از آزادی از حرکت باز نماند و به راهش ادامه داد.
معتقد بود که اگر فرهنگ مردم تغییر نکند و جامعه چهره اسلامی به خود نگیرد، انقلاب اسلامی به تنهایی معنایی ندارد و دشمن خیلی زود قادر به ضربه زدن بر پیکر انقلاب می شود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی وارد سپاه و در قسمت مخابرات سپاه مشغول به خدمت شد. او در 29 سالگی از طریق سپاه به جبهه اعزام شد و معاون گردان کربلا در لشکر امام حسین (ع) بود.
هدف او از رفتن به جبهه دفاع از اسلام و عزت و ناموس مردم مسلمان بود. او به مدت دو سال در جبهه کردستان خدمت کرد و د ر جبهه فعالیت های رزمی و تیراندازی رابه رزمندگان آموزش می داد و هنگامی که به مرخصی می آمد، برای بچه های محل کلاس قرآن و اخلاق می گذاشت و آنان را به سمت الله سوق می داد.
در عملیات فتح المبین از ناحیه پا مجروح شد. در تاریخ 22/12/63 در عملیات بدر بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.
حمد و سپاس خدای را که به ما توفیق داد که اسلام را زنده و آن را در جامعه پیاده کنیم.
خواهرانم و برادرانم، از شما تقاضا می کنم که وقت گران بهای خود را غنیمت شمرید و فقط به انجام واجبات اکتفا نکنید و در آن ها تعقل کنید و در زندگی پیاده کنید.
انسجام خود را حفظ و با خلوص نیت کار کنید و خطر منافقین را فراموش نکنید که به گفته امام خطر منافقین بدتر از کفار است.
یاد خدا و قرآن را سرلوحه کارهایتان قرار دهید تا دلهایتان به آرامش برسد، زندگی یک کلاس درس بیش نیست و انسان دیر یا زود باید امتحان پس بدهد و من داوطلب جبهه شدم، شاید در این موقع و زمان امتحان من فرا رسیده است.
ایمان به خدا و روز قیامت داشته باشید. این دنیا چند صباحی است و می گذرد و آخرت همیشگی است و قبر آخرین منزل دنیا و اول ین منزل آخرت است و به وسیله دنیا، سعادت جاوید در آخرت به دست می آید