اکبر نوری کوهانستانی، فرزند یدالله و عزت، در یکم خرداد ماه سال 1337 در اصفهان به دنیا آمد.

دوره ی ابتدایی را در مدرسه ی شهید واقفی (فعلی) شهرستان اصفهان گذراند. تکالیفش را به خوبی انجام می داد و معلمان از دست او راضی بودند. تا کلاس پنجم ابتدایی درس خواند و بعد تحصیل را به علت جو نامساعد آن محیط در زمان شاه رها نمود.

علاقه عجیبی به قرآن و آموزش قرآن داشت. در برگزاری مراسم ائمه اطهار(ع) حضوری فعال داشت. در مراسم دعا نیز شرکت می نمود . بیشتر اوقاتش به مسجد می رفت و با دوستانش فعال ی ت های قرآنی داشت . کتاب های نهج البلاغه و مفاتیح را مطالعه می کرد.

خدمت سربازی را در تهران گذراند و بعد از اتمام خدمت، مغازه شیشه بری تاسیس کرد.

او جزو اولین گروه سپاه پاسداران بود که وارد جنگ شد. با شروع جنگ تحمیلی، از طریق سپاه پاسداران وارد جبهه های حق علیه باطل شد. مدت بیست و چهار ماه حضور مداوم در جبهه داشت. در جبهه فرمانده گردان بود. همه از خوش خلقی و شجاعت او تعریف می کردند. در کارهای جمعی، فعالیت چشمگیری داشت. او چندین مرتبه مجروح شد.

او در عملیات فتح المبین، چند روزی در بیابان ها سرگردان بود و با نان خشک ارتزاق می کرد تا به نیروهای خودی رسید. او برای ادای فریضه ی نماز قصد گرفتن وضو را داشت که خمپار های در نزدیکی او به زمین خورد و ترکش آن به شکم او اصابت کرد و تمام روده های او بیرون ریخت .

او در بیمارستان شریعتی، بستری شد و دو عمل جراحی روی او صورت گرفت . هر وقت خانواده اش به عیادت او می رفتند او می گفت من خوب می شوم این جراحات چیزی نیست. رزمندگان دیگری بودند که وضع آنها از من بدتر بوده است و خوب شده اند.او به خانواده اش بسیار روحیه می داد . او بعد از یازده روز مجروحیت، بعد از خواندن نماز صبح و و با ذکر یاحسین (ع) به شهادت رسید.

پیکر مطهرش بعد از تشییع ، در گلستان شهدا ی اصفهان به خاک سپرده شد.