سال ۱۳۴۵ آن گاه که انگشتر خوش نقش طبیعت نگین سبزی و طراوت را در آغوش می فشرد به زمینیان پیوست.
عطش آموختن را با درآمدن به حلقه ی علم آموزان و فراگیری علم و دانش از آموزگار در خود فرونشاند و با همتی عالی توانست پس از اخذ مدرک دیپلم راهی دانشگاه شده و در رشته ی حقوق به تحصیل ادامه دهد. هر کجا مجلس انسی از ذکر و دعا برپا می شد، شمع وجودش روشنگر بزم آنان می گشت و با مداحی و مدیحه سرایی، خوانِ رحمتِ الهی را برهمگان می گشود.
سید اکبر علاقه ی زیادی به انجام فعالیت های ورزشی داشت. او علاوه بر عضویت در تیم والیبال کمیته ی انقلاب اصفهان در رشته ی جودو هم فعالیت داشته و کمربند مشکی گرفته بود.
وجود سیداکبر آیت شجاعت و مردانگی بود و صبر و رازداری اش زبانزد همگان.
با آن که مدت زیادی بود با پوشیدن لباس سبز سپاه خود را مهیای شهادت کرده بود اما دست تقدیر جنگ را به پایان رساند و او را برای مأموریت هایی دیگر زنده نگاه داشت تا آن که سرانجام در ۲۶ بهمن ماه سال ۱۳۶۹ در درگیری با قاچاقچیان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و جام زرین شهادت را لاجرعه سرکشید و به افلاکیان پیوست.
