تأسيس جلسات قرآن و دعا، تشكيل كتابخانه و نوارخانه شهيد دستغيب در روستا، هدايت جوانان هم سن و سال خود، حتى در دوران تحصيلات راهنمايى موجب شد تا او در ميان ديگران شاخص شود. همين اهتمام به مسائل شرعى و دينى او را به مدرسه علميه آيت الله يثربى كشاند تا دل را بين حسنات دنيا و آخرت تقسيم كند. مقدمات حوزه را شروع كرده بود كه احساس مسئوليت نسبت به جنگ، شهدا و جانبازان دفاع مقدس، او را به يارى رزمندگان رساند و شهيد احمد بود كه در خيرات سرعت گرفت. او چهار بار به جبهه اعزام گرديد و در لباس رزم و تبليغ زيباترين جلوه هاى حضور را در ميادين نبرد به نمايش گذاشت تا سرانجام در چهارمين اعزامش در عمليات والفجر 10 به حجله گاه شهادت رفت و چند روز به بهار سال 67 مانده شربت شهادت را نوشيد و نوزده سال زندگى سرشار از صفا و يكرنگى را با سه ماه مجاهدت و حضور در لشكر 8 نجف اشرف، با خون خويش مهر قبول نهاد.

بزرگان جامعه در كليه مسائل جامعه دارى خدا را در نظر بگيرند و از اختلافات بپرهيزند. از تمامى افرادى كه مسئول هستند در روز قيامت سؤال می شود ... نكند كه پيش ائمه خجالت زده باشيم.