شهيد عليخانى با عشق به تعاليم روحانى، در سال 1361 وارد حوزه علميه شد. نخست در مدرسه
امام خمينى (ره) كاشان مقدمات علوم حوزه را شروع نمود و آنگاه به مدرسه علميه امام محمد باقر (ع) در شهر مقدس قم رفت و در محضر استادان فاضل آن مدرسه زانوى معرفت بر زمين زد.
حال و هواى جبهه و روح معنوى، محمد را به يكى از پادگان هاى آموزشى تهران كشيد تا دوره
امدادگرى و آموزش نظامى را طى و به جبهه هاى نور عزيمت نمايد. از آن پس محمد رزمنده دلاورى
شد كه در عمليات هاى والفجر 4، والفجر 8، فكه، كربلاى 4 و كربلاى 5 رشادت ها نمود و پس از
مجاهداتى بزرگ، آخرين صفحه كتاب پر بار زندگيش را در شرق بصره رقم زد.
شهيد عليخانى در جبهه ها به هر سه وظيفه امداد، تبليغ و رزم عمل مى كرد. از خصوصيات ممتاز او توجه به مطالعه، تحقيق و پژوهش بود. در كار كشاورزى به پدر كمك مى نمود، از ماديات براى رشد معنوى خويش چشم مى پوشيد و در بين رزمندگان از جذابيت خاصى برخوردار بود.

بايد در مواقعى كه با گرفتار یها امتحان می شويم، صابر باشيم و هنگامى كه به نعمتها امتحان می شويم شاكر باشيم كه اگر اينگونه باشيم، موفق خواهيم بود و خداوند به ما تفضل خواهد كرد.