|
|
|
|||
سنگر غیرت
تو رفتي كه بالا بگيري سرت را
مطلب بعدی »
و از غيرتت ساختي سنگرت را تو آنقدر بالا پريدي كه روياند زمين از دلش دانه دانه پرت را تو حل كرده بودي درون نگاهت شكر خنده ي آخر دخترت را بيا گر چه يكبار ديگر زمانه به آتش كشيده ست خاكسترت را كه چشم انتظاري به در دوخت يك عمر نگاه غريبانه مادرت را به خوابم بيا آن قدر تا بگويي كجا پهن كرده خدا بسترت را صديقه سادات بهشتيان (1369-اصفهان) |
|||||
|
