یازدهم مهرماه سال ۱۳۴۱ بود که دفتر زندگی اش گشوده شد. از اوان کودکی قلب سرخش در بارگاه الهی تقرب یافت و هرگز ازتکالیف شرعی غافل نبود.
میل و علاقه اش به درس و تحصیل درونش غلیانی ایجاد کرد تا با شوق و علاقه ای وافر راهی وادی علم آموزی شود و با تلاش فراوان توانست دیپلم خود را در رشته ی ادبیات بگیرد.
مهربانی و مدارا با مردم و صداقت و خوشرویی از مشخصه های اخلاقی اش بود و سرآمد همه ی رفتارهای خوبش احترام وافر به پدر و مادر قرار داشت. آن زمان که روح اله حدیث بیداری را در گوش دل ها زمزمه می کرد. برای برپایی عدالت و از میان برداشتن ظلم، وارد عرصه ی انقلاب شد و نه تنها خود به شکل های مختلف در پیروزی انقلاب نقش آفرینی کرد که مشوق خانواده اش هم بود.
پس از پیروزی انقلاب با شروع جنگ تحمیلی جامه ی سربازان خمینی برتن کرد و به جولانگاه آلاله های خونین رفت و با شرکت در عملیات های مختلف حماسه ی شجاعت و دلاوری آفرید.
با آشکار شدن استعدادها و توانایی هایش، فرمانده ی گروهان گشت و سرانجام در آبان ماه سال ۶۲ در منطقه ی سردشت در اثر اصابت ترکشی به سینه، جان به مولایش تقدیم نمود و همجوار آسمانیان گشت.
بسم الله الرحمن الرحیم
«ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»
گمان نکنید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده اند، بلکه آنها زنده هستند و نزد خدایشان روزی می خورند.
به نام خدا که همه چیزم از اوست و به نام او که زندگانیم در جهت اوست. به نام او که زنده بودنم به خاطر اوست، بودنم از اوست، رفتنم از اوست، یادم از اوست، معشوقم اوست، معبودم اوست، با تمام وجودم احساسش میکنم. به یادم باش ای خدای من، به یادم باش که بی تو پوچ خواهم بود.
با سلام به رهبر کبیر انقلاب و بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، سلام به تو ای معنی انسانیت در زمین و زمان محرم. سلام بر تو ای رهبر عزیز که به ما درس خوب زیستن و خوب بودن را آموختی. ای که چراغت فروزان بر منار تاریخ است.
مگر نه این است که تو ما را به حرکت درآوردی، ما را از خواب و غفلت بیدار کردی، درس انسان بودن و انسان زیستن را به ما آموختی . ای امام عزیز به من یاد دادی، که ننگ است در رختخواب مردن، ننگ است با چهره زرد پیش خدا رفتن. به من یاد دادی که با چهره خونین به سمت خدا روم. ای امام قول می دهم تا آخرین نفس با تو باشم.
و اما ای امام حسین(ع) جان ما، خوب یاد گرفتهایم که تو را لبیک گوییم واز تو و راه تو با جان دفاع کنیم. این ادعا نیست بلکه حقیقت است. ببین در جبههها چه میگذرد. امام حسین(ع) جان، مردم ما چگونه با جان و مال دفاع میکنند. ببین چگونه چون سرو ایستاده، چون کوه مقاومند و چون دریا خروشانند.
وصیت من به مردم شهیدپرور ایران این است : که ای مردم بی تفاوت نباشید و هر کدام به نسبت خود تا میتوانید کمک کنید، تا این انقلاب را به پیروزی کامل برسانید، که مقدمه برای انقلاب جهانی حضرت بقیه الله(عج) میباشد و در این راه از هیچ کس نهراسید.
ای جوانان عزیز نکند در رختخواب ذلت بمیرید که امام حسین(ع) عزیز در میدان نبرد شهید شد. ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که حضرت علی(ع) در محراب عبادت شهید شد .
ای مادران، مبادا از رفتن فرزندانتان به جبههها جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانید جواب حضرت زینب(س) را بدهید که تحمل ۷۲ شهید را نمود .
همه مثل خاندان » وهب » جوانانتان را به جبهههای نبرد بفرستید و حتی جسد آنها را هم تحویل نگیرید. زیرا مادر « وهب» فرمود: سری را که در راه خدا دادهام پس نمیگیرم و شما هم همانند آن ها ایثار داشته باشید.
و ای مادر عزیز و پدر گرامی امیدوارم که اگر خدای نکرده از من خلافی نسبت به شما سرزده مرا ببخشید . اگر شهید شدم و خداوند آن لیاقت را به من داد و این افتخار نصیب شماها شد از شما عاجزانه میخواهم برایم گریه نکنید . اگر هم گریه میکنید امام حسین(ع) شهید را در نظر داشته باشید . دلم میخواهد وقتی که میخواهند دفنم کنند دستی بر سرو صورت بکشید و از من خداحافظی کنید . دلم میخواهد وقتی مرا دفنم کردند گلی پرپرکنید و بر روی مزام بریزید و با پرپرکردن گل و گریه نکردنتان درسی به پدران و مادران جوان های عزیز داده باشی و عوض این که آن ها به شما دلداری بدهند به آن ها دلداری بدهید .
مادر و پدر عزیز هر وقت بر سر مزار شهدا میروید و می خواهید سلام کنید بگویید « السلام علیک یا انثار الحسین (ع) ».
تو ای خواهرم برای من گریه نکن چون قطره اشک تو گلوله ایست بر بدن من. پس امیدوارم که گریه نکنی در برابر این وقایع صبور باش چون راه رفتنی را بایستی رفت . پس چه بهتر است که به این صورت برویم تا خداوند بهتر بپذیرد .
و از برادرانم می خواهم که جایم را پرکنند و سلاحم را در برگیرند. نکند خدای نکرده جایم را خالی بگذارند چه در سپاه و چه در جبهه.
دیگر عرضی ندارم. دعای توسل یادتان نرود.
بعد از شهادتم یک شب دعای کمیل ویک شب دعای توسل در منزل خودمان بگیرید.
خدایا این رهبر کبیر انقلاب این پیرجماران را تا انقلاب حضرت مهدی(عج)طول عمر عنایت فرما.
پروردگارا امام زمان ما را یاری بفرما.
خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار.
والسلام علیکم و رحمه اله و برکاته
فضل اله ضیائی ۲۴/۸/۱۳۶۱
