«...در عالم خواب علامه طباطبایى را دیدم که پس از سلام و جواب گفتند: بیا با هم به روضه حضرت اباعبدالله(ع) برویم. علامه در بین راه از من جدا شد تا به روضه رفتیم. ناگهان از خواب بیدار شدم... ». و اتفاقى نبود که شهادت مجاهد فى سبیل الله، سید على بانکى با ارتحال عارف ربانى علامه طباطبایى مصادف شد! او اهل معنویت و نماز شب و از طلاب فاضل مدرسه ذوالفقار بود. در چندین عملیات به عنوان نیروى رزمى شرکت کرد، از جمله عملیات فتح المبین، رمضان، فتح سوسنگرد و عملیات محرم. یک بار هم در عملیات رمضان مجروح شد. خاطرات او در لشکر مقدس امام حسین(ع) هنوز زنده است. نماز جماعت مغرب و عشاى او که حال معنویت و پرواز به رزمندگان مى داد و آنها را پله پله تا ملاقات خدا پیش مى برد.
آخرین صفحه دفتر زندگیش در عملیات محرم رقم خورد. در محور چم هندى بعد از عبور از رودخانه دوبرجه تیرى به سرش اصابت کرد. بچه ها سر او را باند پیچى نمودند. در حال حرکت تیر دیگرى به نزدیکى قلبش خورد و به شهادت رسید.

اى امت! در شهادت فرزندانتان نگران نباشید و بر مرگ آنها گریه نکنید؛ بلکه به قول استاد مطهرى گریه کردن بر شهید شرکت در حماسه اوست.