شهید مهرداد صبوحیان در سال 1343 در یک خانواده مذهبی متولد شد. زندگی اش سراسر صفا و صمیمیت بود. همه کارهایش را با نام خدا و با یاد خدا آغاز می کرد و در سراسر عمر پر بار اما کوتاه خود عاشق دلخسته سرور شهیدان امام حسین (ع) بود. مهرداد بیشتر اوقات فراغت خود را به قرائت قرآن و مطالعه کتابهای مذهبی می گذراند و قرآن را با صدای بلند و زیبا تلاوت می کرد. مهرداد هم زمان با شروع انقلاب ، روزها در تظاهرات علیه رژیم سفاک پهلوی شرکت می کرد و شبها به فعالیت های مذهبی خود می پرداخت و اعلامیه های امام را بین مردم توزیع می کرد. او هر شب رأس ساعت 9 شب بر بام خانه می رفت و با گفتن تکبیر ، اهالی محله را به جنب و جوش می انداخت و آنها را پر خروش تر می کرد. مهرداد برای نماز جماعت زودتر از دیگران در مسجد حاضر میشد و رفتن به مساجد را جزو وظایف روزمره خود می دانست. گاهی اوقات ساعتها به عکس امام خیره میشد و با خانواده اش با مهربانی خاصی از امام و انقلاب و شهادت صحبت می کرد.
صبح روز اربعین سال 57 که مردم اصفهان بنا به اطلاع آیت الله طاهری برای استقبال آیت الله منتظری به خیابان ها ریخته بودند ، مهرداد عاشقانه عکس امام را بوسید و با اشتیاق زیادی برای دیدار آیت الله منتظری از خانه خارج شد. جمعیت زیادی در خیابان ها موج میزد. مردم برای دیدار آیت الله منتظری سرودست می شکستند مهرداد نیز با بیتابی جمعیت را می شکافت و جلو میرفت. در این لحظات ازدحام مردم بحدی رسید که مهرداد زیر فشار سیل عظیم جمعیت به شهادت رسید.
آری مهرداد این چنین به شهادت رسید. در حالیکه در سراسر عمر کوتاهش و از زمانی که به مولایش امام حسین (ع) شناختی پیدا کرد عاجزانه از مادر و دوستانش می خواست که او را با نام حسین خطاب کنند.