در سال 1322 در اصفهان در یک خانواده متوسط و مذهبی متولد شد ، پدر وی به شغل رانندگی مشغول بود ، دوران کودکی را در دامن مادری که خود استاد قرآن است پشت سر گذاشت و با اخلاق اسلامی و مسائل ابتدایی مذهب آشنا گشت در هفت سالگی به مدرسه رفت پس از دوران تحصیلات ابتدائی بعلت وضع خانوادگی نتوانست به تحصیلات خود ادامه دهد و مشغول به کار شد و به شغل رانندگی پرداخت نکته جالب توجه اینکه در دوران مدرسه و پس از آن به مسائل مذهبی و ارزشهای انسانی بسیار پای بند بود و از اینکه دارای اخلاق نیکو بود. نظر افراد زیادی از خویشان و دوستان به او توجه داشت. در سال 1345 ازدواج کرد و از نتیجه این ازدواج چهار فرزند از وی به یادگار مانده و فصل نوینی در زندگی او آغاز شد چون رفتار انسانی او با خانواده از شخصیت والای وی حکایت می کرد و با اینکه در سالهای اول زندگی از نظر اقتصادی در مظیقه قرار گرفته بود ولی خوش رفتاری در خانه حکایت از روح بزرگ او می کرد. خصیصه ای که در زندگی او جالب توجه بود همدردی و حمایت کامل از مردم محروم و چه بسیار کارهای خیری که انجام می داد و دوستان او می گفتند که همانند احمد در میان ما وجود ندارد و نتیجه اینکه سی و چهار سال عمر با ارزش خود را با هدف و خدمت برای اسلام و انسانیت به پایان رساند و حقا لیاقت شهادت را داشت. چون با این روحیات و طرز تفکری که او داشت این جهان برای او بسیار تنگ و کوچک و خسته کننده بود.
شرح شهادت:
احمد از اینکه اسلام و انقلاب اسلامی را با دل و جان پذیرفته بود همانند دیگر مجاهدان کار خود را کنار گذاشته و در تظاهرات و راهپیمائیها و اجتماعات مردمی شرکت می کرد. محرم سال 1399 قمری صبحها آقای حسینی ( روحانی ) در مسجد شفیعی دروازه تهران سخنرانی می کرد ایشان شرکت می نمود و در راهپیمایی هفتم محرم و تاسوعا و عاشورا شرکت فعال داشت و در راهپیمایی هفتم محرم هنگامی که در چهارراه وفایی تیراندازی از طرف عمال حکومت نظامی شروع شد و مردم بعضی به کوچه ها رفتند ، وی در حالی که کف خیابان با خاطر آسوده نشسته بود گفته بود این مردم کجا فرار می کنند ، تیر باید به من بخورد چون هیچ کجا کاری ندارم و صبح روز یازدهم محرم بعد از اینکه عصر روز قبل مجسمه های طاغوت پایین کشیده شده بود ، که برای شرکت در اجتماعات ضد رژیم میرفته در چهارراه وفایی هدف گلوله قرار گرفته و به بیمارستان مصدق منتقل می شود و سه ماه در بیمارستان و چند مرتبه مورد عمل جراحی قرار می گیرد و در تاریخ 24/12/1357 به شرف شهادت نائل می گردد.