عباس، سنگر و حجره را با هم مى ديد. علم و عمل را به منزلة دو بال مى دانست، بزم علم را
با رزم عشق با هم مى نگريست و بصيرت را در سايه شمشيرها مشاهده مى كرد و... كربلاى 5 شد، دهم بهمن ماه سال شصت و پنج كه در ميان غرش تانك ها و زوزه خمپاره ها قهقهه مستانه سرداد و پيكر مطهرش چند روز پس از شهادت به زادگاهش بازگشت و برگى ديگر به دفتر شهيدان كاشان افزوده شد.
شهيد محمد كريمى با عشق به معارف اهل بيت (ع) وارد مدرسه علميه آيت الله يثربى كاشان شد
و ريزه خوار علوم الهى گشت. او از همان دوران كودكى به گفته آموزگاران و معلمانش نجيب بود و
مؤدب و خصوصيت ويژه دوران نوجوانيش وقار و متانت بود و توجه او به مسائل اخلاقى و مذهبى
او را ممتاز كرده بود.
از روحانيت دور نشويد كه اگر دور شويد، از اسلام دور شده ايد و كفار و شياطين دورتان را خواهند گرفت.
