محمود کریمی، فرزند احمدعلی و ایران ، در شانزدهم تیر ماه سال 1341 در شهرستان آبادان به دنیا آمد.
پدرش طلبه و روحانی و به عنوان رابطی بین قم و آبادان، اعلامیه های امام را از قم به آبادان می برد.
محمود به جای آمادگی کلاس اول رفت و یک سال زودتر مدرسه را شروع کرد. تکالیفش را خیلی خوب انجام می داد و بسیار منظم بود.
از خصوصیات شخصی محمود، اخلاص و قناعت او مورد توجه بود . او به مسائل عبادی اهمیت می داد و هر جا صدای اذان بلند می شد، ایشان به نماز می ایستاد. به نماز شب هم خیلی توجه می کرد. سوره واقعه و زیارت جامعه کبیره را هم هر شب می خواند.
بعد از اخذ دیپلم درس طلبگی را شروع کرد و بعد از طلبه شدن به فکر ازدواج افتاد. و در در 16 سالگی ازدواج کرد.
با شروع جنگ تحمیلی، برای ادای تکلیف و وظیفه و اطاعت از امر امام راهی جبهه شد.
فرماندهی تیپ را بر عهده داشت و مدت هفت سال در جبهه حضورداشت. چندین بار مجروح شد. در عملیات والفجر 8، مجروح و به بیمارستان شوشتر منتقل شد. بعد از بهبودی عازم جبهه گردید وبه خانواده اش در مورد مجروحیت چیزی نگفت.
در جبهه، هرگاه رزمندگان امام جماعت نداشتند . او را امام جماعت می کردند و خودشان پشت سر او می ایستادند.
محمود کریمی در 67/1/29 که فرماندهی تیپ زرهی 25 کربلا را بر عهده داشت - در منطقه فاو بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید
فرازی از وصیت نامه شهید
شهید از خود دو روایت به یادگار می نهد: خون و پیام. با خون خود درخت اسلام را آبیاری می کند، و پیامش مبلغ اسلام است. که در سوره توبه آیه 112 آمده است.
خدا جان و مال اهل ایمان را به بهای بهشت خریداری کرده است، آنها در راه خدا جهاد می کنند، یا دشمن دین را می کشند یا خود کشته می شوند. ای اهل ایمان شما به خود در این معامله بشارت دهید که سعادت و پیروزی در آن است و از خدا باوفاتر کیست؟
در جای دیگر می گوید:
بنده با ایمان کامل به جهاد و شهادت و مقام شهید به این مکان مقدس شتافتم تا بتوانم به اسلام و حیثیت انقلاب اسلامی و دفاع از کشور عزیزمان به اندازه توانائیم خدمت کنم.
ای کسانیکه این پیام را می خوانید . دست از یاری امام برندارید که سرپیچی از دستورات امام همانند سرپیچی از دستورات امام زمان (عج ) و پیامبر اکرم (ص) است. از همسر، فرزندان، پدر، مادر، خواهران و برادرانم می خواهم که اگر خواستید گریه کنید، برای شهید کربلا گریه کنید و در حد توان با صدقه و قرائت قرآن به روح من آرامش دهید.
