محمدرضا ریاحی نبی، فرزند ابوالقاسم و عصمت جریانی ، در بیست و هفتم شهریور ماه سال 1341 در اصفهان به دنیا آمد تولد او مصادف با شهادت امام جعفر صادق (ع) بود.
بعد از پشت سرگذاشتن دوره ابتدایی، دوره راهنمایی را در مدرسه احمدیه تمام کرد. همزمان با جریانات انقلاب فعالانه در صحنه سیاسی حضور داشت و تعدادی کوکتل مولوتف درست کرد. در تحصن و اعتصاباتی که در خانه آیت الله خادمی برگزار می شد، حضور داشت.
دوره دبیرستان را در مدرسه ادب تحصیل کرد و بعد از اینکه دیپلم گرفت 6 ماه در حوزه علمیه درس خواند و سپس وارد سپاه شد.
ایشان در بسیج مدارس نقش فعالی داشت. به عنوان مربی عقیدتی و اخلاق در بسیج فعالیت می کرد و کلاس آموزش قرآن برقرار می نمود.
محمد اوایل جنگ در کارهای فرهنگی فعالیت می کرد و اولین بار در 18 سالگی از طریق بسیج به عنوان یک نیروی فرهنگی عازم کردستان شد. چون احساس تکلیف می کرد و پیرو امام بود و از ایشان الگو می گرفت.
بعد از اینکه جنگ در جنوب بیشترین داوطلب را می خواست، محمدرضا به منطقه جنوب اعزام شد و از آنجا وارد کارهای رزمی و نظامی شد.
در طول عملیات فتح المبین ایشان- که یک نیروی گروهان بود - به عنوان فرمانده دسته و سپس به عنوان معاون گردان انجام وظیفه می کرد.
ایشان در بیشتر عملیات ها شرکت فعال داشت، از جمله فتح المبین، رمضان و محرم ، بیت المقدس و عملیات والفجر 2 که بیشتر به عنوان فرمانده گردان خدمت کرد.
محمدرضا در عملیات محرم و رمضان، 2 بار مجروح شد . یک بار در تبریز بستری بود و بار دوم بر اثر اصابت تیر به ناحیه پا دچار شکستگی شد و دچار موج گرفتگی گردید و در بیمارستان شریعتی اصفهان بستری شد و حدود یک ماه طول کشید تا بهبود یافت.
محمدرضا در تاریخ 62/5/14 در منطقه حاج عمران به شهادت رسید. تا 18 روز جنازه اش زیر آتش دشمن بود.
