»آزادان « از محلات قديم اصفهان بود كه طلبه جاهد محمدتقى نصر در آنجا رشد و پرورش يافت. سال چهارم دبيرستان بود كه نهضت عاشورايى امام(ره) به اوج خود رسيده بود و محمدتقى در
بخش اعلاميه ها و عكس هاى امام، با حسين نصر از همكلاسى هايش به نهضت يارى مى رساند و در
بيدارى دانش آموزان نقش مؤثرى داشت، به طورى كه يكى از دبيران كه با ساواك همكارى داشت
او را تحت تعقيب قرار داد. محمدتقى كه شرايط مدرسه را بر خود سخت ديد تحصيلاتش را رها
كرد. اما پس از پيروزى انقلاب اسلامى ديپلم گرفت و با توجه به روحيه معنوى كه داشت راه حوزه را
برگزيد. ابتدا عازم نجف آباد شد و مقدمات را شروع نمود و بعد براى تكميل تحصيلاتش به مدرسه
علميه امام صادق(ع) اصفهان رفت.
اين شيعه والا مقام هنگامى كه نداى امام را شنيد كه هركس توان دارد به جبهه برود، درس و بحث حوزه را رها كرد و تيربارى به دست، به مصاف صداميان پليد رفت.
اودر عمليات محرم مجروح گرديد و پس از بهبود، بار ديگر به كوى عشق و جهاد و شهادت بازگشت و در كنار خيبر گشايان در خون غلطيد.

برادران مواظب باشيد كه شهيد شدن عزيزان براى شما عادت نشود.
وقتى به تكيه شهدا رفتم و بچ ههاى شهيد را تماشا م ىكردم، به بيچارگى خودم گريه م ىكردم و (با حال مريضى) نسخ هى خود را برداشته و راهى جبهه
شدم.