شهید سید عبدالله حسینی : مسئول ستاد پشتیبانی جنگ جهاد سازندگی(سابق)استان «چهارمحال وبختیاری»
سال 1328 شهر« فرادنبه» دراستان «چهارمحال وبختیاری» شاهد تولد کودکی مبارک از سلالة پیامبر(ص) بود. او کسی نبود جز «سیدعبدالله» که در یک خانواده مذهبی چشم به جهان گشود و زیر نظر پدری متدین و در دامان مادری مؤمنه پرورش یافت.
دوران کودکی را پشت سرگذاشت و بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی به دلیل مشکلاتی که خانواده اش داشت، از ادامه تحصیل منصرف گردید و به کارهای فنی روی آورد.
هوش و ذکاوت بالای وی موجب شد که در شغل ساختمان و راهسازی که اوانتخاب کرده بود، سریعاً پیشرفت نماید. توجه خاص او به فرایض دینی و رعایت مسائل شرعی زبانزد خاص و عام بود .به گونهای که به عنوان الگویی برای جوانان و همشهریان خود تبدیل شده بود.
همزمان با شروع انقلاب اسلامی در بسیج مردم محل علیه ستمگریهای نظام منحوس پهلوی نقش مؤثری داشت و ساماندهی راهپیمائیها و تظاهرات علیه رژیم طاغوت، غالباً بر عهده این شهید بزرگوار بود. با توجه به مسئولیتی که نسبت به انقلاب احساس میکرد پس از تشکیل نهاد مقدس جهادسازندگی در سال 1358 به جمع جهادگران پیوست و با توجه به سوابق کاری در کمیته عمران این نهاد در استان مشغول به کار گردید و پس از مدت کوتاهی مسئولیت این بخش را در جهاد استان برعهده گرفت.
با شروع جنگ تحمیلی این سید وارسته درنگ را جایز نشمرد و برای یاری رساندن به رزمندگان دلیر اسلام راهی جبههها گردید. تمام قله های سربه فلک کشیده کردستان و مردم زحمت کشیده کرد و خطههای خونرنگ جنوب، خاطره ی رشادتها و ایثارگریهای این شهید بزرگوار را در سینه خود به خاطر داشته و دارند.
به عنوان نمونه یکی از کارهای خطیر این شهید مسیریابی جادة بزرگ سیدالشهدا در جزایر مجنون بود که بسیاری انجام آنرا غیرممکن میدانستند.
به دلیل همین رشادتها به عنوان فرمانده گردان مهندسی رزمی تیپ44قمر بنی هاشم(ع) برگزیده شد . این مسئولیت وپست برای او که به دنبال گمشدة خویش میگشت، اموری بیارزش بود.بعد از این عملیات بودکه به خانة خدا تشرف یافت وتوفیق راهیابی به مقام عندالهی را ازمعبودش دریافت نمود .
پس از بازگشت از مراسم حج، مجدداً عاشقانه به جبههها شتافت و در تاریخ 13/4/64 به آرزوی دیرینه خود که شهادت بود، رسید .او در منطقة اورامانات از توابع کردستان به مولایش امام حسین(ع) اقتدا نمود و به خیل عظیم شهدای گرانقدر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی پیوست .
وصیت نامه
بسماللهالرحمالرحیم
در مورّخه سوم شهریور یکهزارو سیصد و شصتوسه وصیّتنامه اینجانب سید عبدالهحسینی فرزند حاج سید ابوتراب حسینی ساکن فردانبه با حضور امضاءکنندگان زیر تنظیم گردید.
اَشهَدُاَنْ لا الهَ اِلاّ الله وَ اَشهدُ اَن مُحَمّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُه و َاشهَدُ اَنَّ عَلیُِ و اولادِ المَعصومینحُججُ الله.
اکنون که عازم زیارت بیتاللهالحرام میباشم عموی خودم حاج سیدمحمود بخشایش را وصّی خودم و برادرم حاج سید مهدی حسینی را وکیل خودم قرار میدهم.
سرپرستی فرزندانم به عهده همسرم میباشد .
در مورد شغل فرزندانم در مواقع غیرتحصیل ، فقط برادرم سیدعلی محمد حسینی حق دارد تصمیم بگیرد .
مبلغ پنجاهپنج هزار تومان از برادرم سیدعلی محمدحسینی طلب دارم که آنرا به همسرم پرداخت کند و در مورد شراکت کارگاه تراشکاری که برادرم سیدعلی محمد ده درصد شریک نموده و در دفتر ثبت است هیچگونه وجهی پرداخت نکردهام و اختیار با برادرم میباشد که در صورت پرداخت پول سهمیه شرکت حقی برای من یا فرزندانم مشخص نماید.
اختیاری که مرحوم پدرم در وصیّت نامه خود بمن داده است عمویم بجای من صاحب اختیار است
در بقیه موارد از مجریان احکام اسلام میخواهم که حکم خدا را در مورد همسر و فرزندانم جاری کنند.
سیدعبدالله حسینی 3/6/63
