"ولا تحسبن الذین قتلو فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون"

با درود و سلام بر منجی عالم بشریت مهدی موعود(عج) و نائب برحقش و سلام بر شهدای گلگون کفن انقلاب اسلامی و با درود بر امت حرب الله ایران.

با نام خدایی آغاز می کنم که توبه بندگان را می پذیرد. خداوندا؛ گناهانم خیلی بزرگ است ولی امید من قطع شده نیست زیرا عفو و بخشش شما بزرگتر از گناهان من است، خدایا اگر چه من لایق نیستم که رحمت و لطف شما به من برسد ولی رحمت و لطف شما لایق است که به من برسد زیرا همه چیز عالم را رحمت شما فراگرفته است.

نتوانستم متجاوزات صدامیان کافر و ابرقدرت ها را نظاره کنم لذا انتخاب واجب دانستم که برای لبیک به حسین زمان رهبر کبیر انقلاب و دفاع از خاک پاک وطن و ناموس خودم و استقلال و اهداف جمهوری اسلامی و احکام الهی به سوی جبهه های نبرد بشتابم.

مادر مهربانم؛ نمی دانم با چه زبانی از شما تشکر نمایم زیرا شما جای خالی پدرم را نیز پر کرده بودید وقتی به فکر شما می افتم اشک از چشمانم جاری می شود، شاید آرزو داشتی که عصای دست پیریت شوم ولی باز با نگرشی که به واقعه کربلا می کنم قانع می شوم.

مادر جان؛ آقا امام حسین و خانواده او در یک روز چند شهید دادند و راه و رسم چگونه زیستن را به ما آموختند، بنابراین از مرگ من گریه نکنید و اگر گریه دارید در مصیبت آقا اباعبدالله گریه کنید.

مادر جان؛ من امانتی بودم که شما می بایست این امانت را در راه صحیح که خداوند صاحب همه ماست (مصداق آیه شریفه "انا لله و انا الیه راجعون") برسانی.

مادرم؛ می خواهم در مرگ من خوشحال باشی، زیرا این مرگ باعث سرافرازی من و تو در روز قیامت است. در پایان از زحمات بیکران شما قدردانی می کنم و واقعا شرمنده و خجلهستم که نتوانستم برایت کاری انجام دهم.

ولی سخنی با شما برادران عزیزم دارم، اگر چه نمی توانید به جبهه بیایید پس لااقل در پشت جبهه فردی مثمرثمر باشید، ما