((دوران کودکی)) شهید حجت الله نورمحمدی در شهر آبادان متولد شد و بزرگ شد. مادر شهید و پدرش این چنین می گویند: به خاطر علاقه ای که به ائمه داشتیم نامش را حجت الله گذاشتیم و ایشان تا سوم راهنمایی در آبادان ادامه تحصیل داد.
((فعالیتهای انقلابی)) در تمام این مدت که به پیروزی انقلاب رسیده بود در کارهای جمع آوری اعلامیه های امام خمینی فعالیت داشت. اصلا تمام شب و روز استراحت نداشت و تمام شب ها فعالیت داشت. تمام بچه ها و هم کلاسی هایش را جمع می کرد و نوار امام خمینی را برایشان می گذاشت و به ما می گفت که به کسی نگویید که من چه کاری انجام میدهم و من سرباز خمینی هستم و مرگ و کشتن من در راه امام است و همیشه شعار ، یا مرگ یا امام را می داد و همیشه می گفت من در راه امام خمینی و انقلاب شهید می شوم. و همان روزی که می خواست شهید شود سر و صورتش را اصلاح کرد و نماز و قرآنش را خواند و به ما سر نهار گفت:
((خبر شهادت)) این آخرین نهاری است که من می خورم و پیش شما هستم و من قرار است که به راهی که خودم دوست دارم بروم و من تعجب می کردم از این حرف هایش و می گفتم آخه این چه حرفی است و ان شاء الله امام خمینی قرار است که بیاد و ما می رویم با هم ایشان را می بینیم گفت نه عمر من به آن اندازه قد نمی دهد که زنده باشم و وقتی که می خواست برود به من گفت که دنبال من نگرد گفتم که یعنی چه گفت خوب دنبال من نگردید و من راهی که قرار است می روم و همین و بعد شروع کرد به دیوار خط بکشد گفتم چرا این کار را می کنی گفت می خواهم یرایتان یادگاری بگذارم و این یک یادگاری است. همیشه اهل نماز و روزه بود. همیشه در هر جا که فعالیت انقلابی بود حضور داشت یکبار که خیلی بی تابی کردم.
((خواب مادر)) خوابش را دیدم که من را برد قسمتی که سنگ یادبودش هست و از قبر داخل که شدیم یک پرده سفیدی بود رفت کنار و سپس یک فرش نورانی بود همین که خواستم پایم را پایین بگذارم گفت برگگرد و اجازه ندارم که شما پیش من بمانید و دیگر من را صدا نزن ناراحت می شوم.
خیلی با فامیل و خانواده صمیمی بود خیلی هوای خواهرهایش را داشت. همیشه می گفت به هر کسی می خواهی نفرین کنی بگو شهید بشوی الهی و می گفتم آخه این ها چطور شهید می شوند می گفت اگر قرار بود که کسی شهید شود توی خانه شهید می شود.
(جاروکش امام رضا (ع))) یکبار که رفته بودیم مشهد گفت ای امام رضا کاش من جاروکش اینجا بودم و رفت جارو را گرفت و جارو کرد. روز آخر همه پسرعموهایش را جمع کرد و گفت این ناهار آخر من است و بیایید با هم ناهار بخوریم.