عاشقانه های یک شهید

شاعر / نويسنده : حسن صادقي پناه

كمي نشستي و با ماه گفت و گو كردي
و عطر خاطره ها را دوباره بو كردي
نفس گرفتي و ردِّ بهارِ گم شده را
ميان غربت ني زار، جست و جو كردي
هوا چقدر به موقع گرفت، باران زد
و تو چقدر غزل هاي ناب رو كردي
« دلم چقدر گرفته ست! كاش! مي شد رفت»
« و چشم ها را بستي و آرزو كردي»
و زير پاي تو انگار بُغضِ دريا بود
كه منفجر شد و با موج ها وضو كردي
به سمت ماه دويدي، رها، رهاي رها
و صورتت را در ابر ها فرو كردي

منبع: نوید شاهد