کاش من هم شیمیایی می‌شدم در هوای تو هوایی می‌شدم کاش «موجی» می‌شدم بی ادعا غرق اوهام خدایی می‌شدم دیدگانم را به «ترکش» می‌زدم لایق این روشنایی می‌شدم …

شعر زیر یکی از سروده‌های شهید علیرضا فیروزی است که در رثای همرزمش «شهید محمد جعفر شکرپور» در سال 1366 سروده است. آن شب میان عاشقان شوری دیگر بود از اتفاق تازه‌ای دل…

یه قطعه از بهشته رو خاک بی نظیرش رد پای فرشته چندتا آپارتمانن پراز سوراخ ترکش اینجا همش می وزه یه بوی خوب و دلکش اینجا پر از خاطره ست ازون روزای جنگی صدای بی سیم…

ماهیای سرخ عاشق ، توی حوضی از اسیدن دلشون یه دریا درده ،کی می دونه چی کشیدن ؟! می دونی چه دردی داره ،بی صدا ترانه خوندن ؟! می دونی چه سوزی داره ،تو آتیش نفس کشیدن ؟! …

هرچه گفتم صبرکن نشنید و رفت برخیال خام من خندید و رفت پنجه زد بر روی وجدانش زمان یک سخن از مثنوی پرسید و رفت شعله می زد در درونش آفتاب در پی ایثار دل رقصید و رفت …

پوتین به پا و خنده به لب، چفیه‌ای به دوش بوسید دست مادر و آن شب غریب رفت باغ بهشت منتظرش بود، عاقبت «احمد» برای چیدن یک دانه سیب رفت • او رفت و رفت پشت سرش درد بود و…

پلاک گم شده پشت سرت آب می ریزم کلمات پس و پیش شده ،به دنبال تو را از میان کوچه بر می دارم و شمع روشن می کنم شعر تازه ام را برای تو گرم تر از جنوب به راه می افتی و…

چفیه یعنی باز گمنامی شهید از شهیدستان گمنامی رسید گرچه نامش از زبانها دور بود استخوان پیکرش پر نور بود چفیه را سنگر نشینان دیده اند چفیه را گلها به خود پیچیده…

خون... سرفه خشک... درد... بیمارستان... آیینه‌ای از نبرد... بیمارستان... پیچید صدای ضج‍ه شیرزنی! یک خط کشیده!... م‍رد... بیمارستان... در باد نشانه‌های بال و پر توست …

به نام خداوند مردان جنگ دلیران چون شیر و ببر و پلنگ به نام خداوند مردان دین ز شک رفته مردان اهل یقین به نام یلان محمد نژاد که شد شورشان غبطه گردباد علی…