من و جنگ، یاران دیرینه ایم کمربسته در هشت وادی خطر سپر ساخته سینه بر تیرها شنا کرده در شط خون جگر به کارون و اروند تا پل زدیم گذشتیم از خویش تا رزمگاه در…

مرد آزاده را بسی سهل است کز همه چیز بگذرد جز نام از سر جاه و مال برخیزد جان دهد نیز در ره اسلام جان عزیز است و دین عزیز تر است وآنچه از جان گذشته جانان است آن که…

چقدر نامه نوشتم به دست باد سپردم برای آمدنت شب به شب ستاره شمردم چقدر گرد گرفتم من از اتاق تو مادر برای باور مردم قسم به جان تو خوردم در انتظار تو و قاصدی كه هیچ…

مادر سلام! آمده‌ام بعد سال‌ ها انگار انتظار تو را پیر کرده است زود است باز این همه پیری برای تو شاید منم که آمدنم دیر کرده است مادر مرا [ببخش!] اگر دیر آمدم جایی که…

ندیدم آینه‌ای چون لباس‌خاکی‌ها همان قبیله که بودند غرقِ ‌پاکی‌ها به عشق زنده شدن، «عند ربِّهم» بودن شده ست حاصل آن‌ها ز سینه چاکی‌ها دلیل غربتشان، اهلِ خاک…

در آفتابِ لخته ی خونین شهر گویاترین قصیده ی باران سرخ بر سنگفرش کوچه و برزن، پیام داد، تا مردِ استوار خود را در آستانه ی خون و شرف چون بیتِ تازه ای بِسُراید به متن…

بهروزهم رفت ممد! با آخرین لاله چینی آزادی شهر ما را، ممد! نبودی ببینی ممد نبودی و بودند آنان كه هرگز نبودند عاشق تر از تو كسی نیست، ممد! تو عاشق‌ترینی محو كدام…

بر آی از دل ، ای بانگ خشم و خروش مگر بردری پرده گوش هوش چه می گویم ،ای سینه ، توفنده شو تو ای دل، شرار فروزنده شو برون ریز ، ای تفته اندرون روان کن یکی آتشین جوی خون…

جاده مانده است و من و این سر باقیمانده رمقی نیست در این پیكر باقیمانده نخل ‌ها بی سر و شط از گل و باران خالی هیچ كس نیست در این سنگر باقیمانده تویی آن آتش سوزنده‌ی…

دیشب از چشمم بسیجی می‌چكید از تمام شب «دوعیجی» می‌چكید باز باران شهیدان بود و من باز شب ‌های «مریوان» بود و من دست ‌هایم باز تا آهنج رفت تا غروب «كربلای پنج»…