یکی از روزهای سال 1323 خانوادهای ساده در نجف آباد متبرک به قدم کودکی میشد که بعدها در شمار ستارگان تاریخ ایران همچنان جاودانه می درخشد. نامش محمد بود. او در دامان مادری پر مهر رشد کرد، در هفت سالگی پای به دبستان نهاد، اما بعد از دوران ابتدایی تقدیر سر نوشتش را در حوزه رقم زد. در سال 1342 با آغاز قیام مردمی به رهبری امام خمینی، او نیز با شور نوجوانی قدم در راه مبارزه نهاد. محمد با نوشتن اعلامیه، کارهای مخفیانهای را علیه رژیم شاهنشاهی آغاز نمود. سه سال بعد در سال 45- در حالی که در حرم حضرت معصومه-سلام الله علیها- اعلامیه پخش میکرد- دستگیر شد. او با صلابت ایمان، انواع شکنجهها را تحمل کرد، اما لب به سخن نگشود. پس از این دستگیری او همواره تحت تعقیب ساواک بود اما دست از مبارزات بر نداشت. او چندین بار دیگر دستگیر شد. در زندان انگلیسی را فرا گرفت و مباحث اقتصاد اسلامی را دنبال میکرد. سرانجام در اواخر سال 47 همراه با اندوختهها و تجربیاتی گرانبها از زندان آزاد شد. زندگی ساده و بیآلایشی داشت. او نخستین کرسی درسش را به موضوع «حکومت اسلامی» اختصاص داد. علاوه بر تدریس، کارهای تشکیلاتی را انجام میداد و با اتحادیة انجمنهای اسلامی دانش آموزان و دانشجویان همکاری مستمری داشت. شهید محمد منتظری در تابستان سال 49 به تدریس علم اقتصاد پرداخت و در کنار آن به کشورهای مختلفی از جمله پاکستان، افغانستان، عراق و همچنین کشورهای اروپایی مسافرت نمود. در سال 1357 به طور ناشناس به ایران بازگشت و دوباره با تبادل نظر با دوستانش به خارج از کشور عزیمت نمود. او در خارج از کشور پیامها و اعلامیهها را ترجمه میکرد و پیام انقلاب را به کشورهای مختلف میرساند. شهید محمد منتظری در دی ماه سال 57 به ایران بازگشت و با شنیدن تشریف فرمایی حضرت امام، نقش بسزایی در تدارک مراسم استقبال از ایشان را داشت. از دیگر اقدامات او تشکیل کمیتة انقلاب اسلامی بود. تا ضمن حفظ اموال عمومی، جلوی خروج اسناد مهم کشور را بگیرند. همچنین نقش عمدهای در تشکیل سپاه پاسداران داشت. وی همچنین به عنوان نمایندة مردم نجف آباد در مجلس شورای اسلامی با رأی بالا برگزیده شد. سرانجام مردی که بیشتر عمر خویش را به مبارزه پرداخته بود، در 37 سالگی و هفت تیر 1360 در جمع 72 تن از یاران آسمانیاش در دفتر حزب جمهوری اسلامی بر اثر انفجار بمب به شهادت رسید. مرقد مطهرش در حرم فاطمه معصومه-سلام الله علیها- هنوز بوسهگاه عاشقانی است که ارادت خود را به این فرزند انقلاب نشان میدهند. «خاطرة خونینش جاودانه باد»
