بعضى از نزدیکانش و از جمله مرحوم آیت الله سیداسماعیل هاشمى (قدس سره) او را تشویق
کردند به حوزه علمیه برود. سیدرسول که خود نیز مشتاق کسب معارف و علوم اهل بیت(ع) بود
پذیرفت. پیشرفت سریع او در فراگیرى مقدمات، بشارتى در توانایى علمى او براى کسب مدارج عالیه مى گردید، اما آن روز، روز نشستن و تنها درس خواندن نبود. فرمان امامش، خمینى بزرگ(ره) را به جان خرید. بار اول اعزامش به منطقه کردستان، بار دوم به جبهه هاى جنوب و فرجام کارش شهادت و سعادت در عملیات پیروزمندانه بدر در منطقه جزیره مجنون بود.
اگر بخواهیم از اخلاق و معرفتش هم بگوییم، مهربان بود و گشاده چهره، حسن خلق داشت و
جدیت در عمل و سماجت در کسب معرفت.

امیدوارم که با ریخته شدن خون ما درخت اسلام (بارورتر شود) و پرچم اسلام به زودى به دست رهبر و راهنماى این انقلاب امام زمان(عج) در سراسر گیتى به اهتزار در آورده شود.