شهید راه خدا عباس خیراندیش، مجاهدى از قبیله قبله، که تحصیلات حوزویش را در محضر استادان مدرسه آیت الله یثربى آغاز کرد و تا لمعه ادامه داد. هنگامى که آتش جنگ زبانه کشید و رزمندگان رشید، غریبانه به دشمن مى تاختند و جان مى فشاندند، عباس به یارى آنان شتافت و در لشکر هشت نجف اشرف، در حماسه کربلاى 4 و 5 شرکت نمود و در منطقه خون و آتش، شلمچه،
همان دیار شاهدان شهید، رداى شهادت پوشید.
ایشان کیمیاى سعادت انسان را همان مقام خلیفه اللهى مى دانست و معتقد بود که براى رسیدن به آن باید سختى ها را به جان خرید. او حضور در جبهه را تکلیف مى دانست و خود معترف بود
که از هنگامى که جهاد بر او تکلیف شده بود، آرامش نداشت. شلمچه میعادگاهى بود که او را به آرامشى ابدى رساند.

خدایا گواهى به این که در قبال خون شهدا هیچ متاعى ندارم. پس بر من منّت گذار و خون و جانم را در راهت بپذیر.