»عشق یعنى استخوان بى پلاک «،.... رفت و رفت تا رسید به مجنون ترین جزیره ى دنیا و در
آنجا تنهاى تنها ماند تا سالیانى که تابوتى سبکبار را تشییع کردندو در جنت الشهداى نجف آباد
آرام گرفت.
شهید حسین کرباسى پس از طى دوران راهنمایى، در مدرسة الحجه نجف آباد ثبت نام نمود و
در حال خواندن مقدمات علوم حوزوى بود که نایره جنگ زبانه کشید. حسین که اطاعت از فرمان
امام خمینى(ره) را فرض العین مى دانست، به سوى جبهه حرکت کرد و با حضور در عملیات خیبر
در کنار رزمندگان اسلام خیبر گشاى جبهه هاى نور شد.
حسین از همان کودکى، در وضعیت معیشتى نه چندان مناسبى زندگى مى کرد؛ خانه محقر
و زندگى ساده اما روحى بزرگ! او کم توقع، با وقار، اهل تلاوت قرآن و دعاى بسیار بود. همواره به
شهادت عشق مى ورزید و از خداى بزرگ، آن را آرزو مى کرد.

اى امت شهید پرور با اعمالتان و شرکت در نمازهاى جماعت به خصوص نماز جمعه و شرکت در دعاى کمیل و دعاهاى دیگر یارى کنند هى اسلام باشید.
اى خانواد ه ى شهدا با استقامت و صبر انقلابى خویش یارى کنند ه ى اسلام باشید.