اي جماعت جنگ يک آئينه است هفتة تاريخ را آدينه است لحظه‌اي از اين هميشه بگذريد اندرين آئينه خود را بنگريد داغ بود و اشک بود و سوز بود آه ! گويي اين همه ديروز بود اينک…

گرچه مي‌بافند بهرِ شيرها زنجيرها بگسلند آخر همه زنجيرها را شيرها اين دليرانِ نکو با بد چه جنگي مي‌کنند همچو جنگِ شيرها با تيرو و با شمشيرها تيرهاشان باد يارب، کاري…

چو ما به رهگذر عشق، خاکساري نيست در انتظار خطر، چشم انتظاري نيست عنان به شعله اگر داده‌ايد، بشتابيد ! به آفتابي امروز، روزگاري نيست من از شهادت سبز بهار دانستم چو…

آنکه گلبوته‌هاي اشکها را روي انبوه آيينه‌ها کاشت در ميان علفهاي هرزه حالت جنگلي سبز را داشت گاه با هر نسيم بهاري از گل خنده آکنده مي‌شد باد در شاخه‌هايش…

در حال و هواي جبهه بي‌باک شدي از گرد و غبار زندگي پاک شدي ديدي که زمين لايق دل بستن نيست دل کندي و رهسپار افلاک شدي رفتي به نماز جبهه با نيت عشق ماندي به اقامه با…

الهي به آنان که پرپر شدند پر از زخم‌هاي مکرر شدند به آنان که همت‌مثال آمدند به شوق حريم يار آمدند به آنان‌که چون پرده بالا زدند قدم در حريم تماشا زدند به آنان که مست…

اي وطن اي مغفر من لطف حقّت يار باد لطف حقّت يار و دشمن خوار و خواري عار باد اي وطن اي خاک پاکت توتياي چشم ما توتياي چشم ما در پرده از اغيار باد آنکه خوارت مي‌شمرد از…

اتل متل گم شدم تو این جاده باریک دنبال تو میگردم تو این مسیر تاریکراه من از تو دوره گم شده این بی زبوندنبال تو میگرده ، گمنامه و بی نشونعطش مرا گرفته ، چند سالی هست که…

کاش من هم شیمیایی می‌شدم در هوای تو هوایی می‌شدم کاش «موجی» می‌شدم بی ادعا غرق اوهام خدایی می‌شدم دیدگانم را به «ترکش» می‌زدم لایق این روشنایی می‌شدم …

شعر زیر یکی از سروده‌های شهید علیرضا فیروزی است که در رثای همرزمش «شهید محمد جعفر شکرپور» در سال 1366 سروده است. آن شب میان عاشقان شوری دیگر بود از اتفاق تازه‌ای دل…