روزهای ابتدایی جنگ تحمیلی بود و دشمن تا آن روز ده مرحله پیاپی به شهر خرمشهر حمله کرده بود. اما هر بار مقاومت نیروهای مردمی ،سپاه و تکاوران نیروی دریایی و دانشجویان…

بچه ها سراپا گوش بودند و منتظر شنيدن بقيه ماجرا و او همين طور كه داستان را به پايان مي برد سعي مي كرد توجه همه را به نقطه آخر قضيه جلب كند. مرتب راه را باريك مي كرد، كار…

قيامتِ آدم بود و واويلاي غذا. همه دست اندركاران غافل گير شده بودند. كسي تصور نمي كرد اين همه نيرو مثل سيل يك مرتبه از سراسر كشور به سوي جبهه سرازير بشوند. سر ظهر شد. همه…

حرف تو حرف شد و خود به خود بحث شب عمليات پيش آمد و طبق معمول پيش بيني اينكه كي شهيد مي شود، كي مجروح و كي اسير. صحبت كشيد به اينجا كه چطوري مي شود اين همه شهيد و مجروح را…

خسته و كوفته از راه پيمايي روزانه برمي گشتيم؛ از آن راه پيمايي هاي قبل از عمليات كه براي افزايش بنيه دفاعي و اندازه سنجش ميزان استقامت بچه ها نمي گذاشتند كسي قمقمه اش…

در عمليات نصر 7 با برادري يزدي يك جا بوديم. تعدادي از اسيران را به ما سپرده بودند كه آنها را به عقب منتقل كنيم. بين راه برنامه اي داشتيم. چه به روز اين اسيران مادرمرده…

لحظه اي آتش بازي قطع نمي شد. از زمين و آسمان، مثل نقل و نبات گلوله مي باريد. فرصت نفس كشيدن نبود. هركس هر جا مي توانست، پناه مي گرفت، ولو خودش را روي زمين بيندازد و سرش…

از شهيد و شهادت و جوار حق و عشق و معشوق چيزهايي مي گفت كه آدم حاضربود نديده بخرد. بچه ها هم كه غش و ضعف مي كردند براي اين جور حرف ها و بحث ها. مجلس را كربلا كرده بود. هيچ…

همه دور هم نشسته بوديم؛ صحبت از خوردني ها شد و اينكه كي چي دوست دارد و كي چي دوست ندارد. بچه ها از روي سادگي و صميميتي كه داشتند مي گفتند چه چيزهايي را دوست دارند و با…

خدا مي داند چقدر چادر زديم و جمع كرديم. گمان نمي كنم كولي هاو خانه به دوش ها، توي تمام عمرشان اين قدر ييلاق و قشلاق كرده باشند كه ما كرديم. هر جا مي رفتيم هنوز عرقمان…