شاعر: محمد جواد شاه مرادی «آسمان» پرم از صدای سترون، پُری از ترانه ی تردید پدرت برای که جان داد؟ پدرم برای که جنگید؟ من و تو دو کشتی دوریم، دو ترانه خوان عبوریم یکی از…

شاعر: محمد جواد شاه مرادی «آسمان» نکند این منم، این نخل که خوابیده در آب... جسم بی جان خودش را چه کسی دیده در آب؟ دسته ای ماهی سرخند که اطراف منند؟ یا همین عکس غروب است…

شاعر: شهرزاد شریف زاده تو رفتی و خزان من به دور از بهار شد فضای سرد سینه ام بدون تو شرار شد امیدهای من همه شهید شد یکی... یکی... و نامشان به کوچه های شهر ماندگار شد تو این…

شاعر: سید علی شکر اللهی دوباره باز باران با ترانه دوباره دردهایی بی بهانه دوباره یاد مردانی که خواندند میان خون سرودی عاشقانه دوباره یاد ماهی های اروند درون خون…

شاعر: سید علی شکر اللهی در خاطرم ز یاد تو صد ها ترانه است یاد تو روح تازه ی این آشیانه است آموختی به مادرت ای مرد کوچکم! دنیا برای فاخته ها آب و دانه است وقتی که از سجل،…

شاعر: محمد شیران ای در جهاد سرخت مفهوم بی قراری ای معنی حماسه، در روزگار جاری بر خاکریز سنگر، فواره می نمایی غلطان و واژگونه چون لاله ی بهاری از جذر و مد تیغت ایثار بی…

شاعر: صدیقه صابری «شهلا» ستیغ عرش نشانیم چون گذشته هنوز قرین عزت و شأنیم چون گذشته هنوز به سوی قله ی پر افتخار آزادی دلاورانه روانیم چون گذشته هنوز به جای، جای جهان…

شاعر: طوبی صافی نوشتی حرف های آخرت را سرودی زخم های پیکرت را میان سیل جمعیت من آن روز ندیدم اشک های مادرت را و می گفتند ساده می گذشتی ندیدم سادگی باورت را و هر دم عشق با…

شاعر: سپیده صباغ زاده غزل و ترانه بی تو، دیگه معنایی نداره شب آسمون چشمام، دیگه فردایی نداره تو بهار قصه هامی، مطلع ترانه هامی آخه این دختر غمگین دیگه دنیایی نداره هر…

شاعر: قاسم صرافان انگار می رقصند غم ها رو به رویش تصویر ها در چشمهای قصه گویش در نای او یک شب هزاران شاخه نی سوخت افتاد آتش در نیستان گلویش در چشم لیلی، برق میلی دید…