همه دور هم نشسته بوديم؛ صحبت از خوردني ها شد و اينكه كي چي دوست دارد و كي چي دوست ندارد. بچه ها از روي سادگي و صميميتي كه داشتند مي گفتند چه چيزهايي را دوست دارند و با…

خدا مي داند چقدر چادر زديم و جمع كرديم. گمان نمي كنم كولي هاو خانه به دوش ها، توي تمام عمرشان اين قدر ييلاق و قشلاق كرده باشند كه ما كرديم. هر جا مي رفتيم هنوز عرقمان…

گفتم بروم از دوستانم در گردان مجاور مقر احوالي بپرسم. زدم بيرون. هوا به غايت گرم بود. مثل اينكه طاعون آمده باشد يك نفر هم در محوطه نبود. صدا زدم صاحب خانه! يكي يكي سر و…

بچه هاي ترك زباني كه از نوار مرزي شوروي به جبهه آمده بودند در پاسخ به اين سؤ ال كه مي پرسيدند: «اهل كجايي؟» مي گفتند: «اسلامين آخريو كفرون اولي» يعني آخر اسلام و اول…

هيچ وقت آن روز را فراموش نمي كنم. اولين باري بود كه كسي آن قدر صريح با من حرف مي زد، آن هم در اوج دوستي. وقتي از يكديگر جدا مي شديم گفت: «تو بالاخره اسم و نشاني ات را به من…

از همه چيز مي شد گذشت الا ايستگاه هاي صلواتي بين راه و پيرمردان روح بخش و باصفاي آن. آن روز همين طور كه مشغول خوردن شربت و چاي بوديم رو به كربلايي كردم و گفتم: «هنوز هم…

دوستاني بودن ك وقتي گرسنه شان مي شد يا پس از مدتي بي غذايي يا كم غذاي به غذايي مي رسيدند سر از پا نمي شناختند. كاري به اين نداشتند كه كسي آنها را نگاه مي كند يا ممكن است…

مرد بود و حرفش. هر چه مي گفت به آن عمل مي كرد. اگر سرش مي رفت حرفشس نمي رفت. كاري به درست و غلط بودنش هم نداشت. روزي با چند با از بچه ها و فرمانده گردانمان رفته بوديم گشت و…

حسرت به دلش مانده بود كه يك دفعه هم كه شده بتواند دار و دسته اش را زودتر از بقيه از چادر بيرون بياورد و به جايگاه صبحگاه ببرد. دليلش هم اين بود كه اگر همه گروهان هم سر…

شاعر / نويسنده : عبان كرم دخت ياد باد آن روز هاي شعله ور عشق بود و سوز هاي شعله ور روز هاي مهربان عاشقي پر زدن، در آسمان عاشقي روز هاي سنگر و بوي خطر رفتن از خود تا…